Foto: xa9 Jeroen Machielsen, Oosterscheldekering Zeeland.
De container met spullen en onze racefietsen zijn ingescheept en onderweg naar Reykjavik. De Ultrarit is achter de rug. Nu wat bijhouden en bijna elke dag een korte of langere rit op de mountainbike. De 40.000 euro komt in zicht en stiekem gaan we voor de 50 duizend! Mijn teller gaat door een superknaller met dank aan Boudewijn & Hanneke Machielsen naar de 1.600 euro en daar ben ik reuze blij mee. Met in gedachte de spreuk die ik las op facebook via het trekkermeisje (inmiddels een hele dame) gaan wij deze uitdaging x91Rondje IJslandx92 voor KiKa halen.
x93Beghinnen can ick,
Volherden will ick,
Volbringhen sal ick".
In Checkpoint (tijdschrif dat zich richt op uitgezonden militairen) stond een mooi artikel in het kader van 'veteranen met een missie' http://issuu.com/www.veteraneninstituut.nl/docs/cp_05_issuu pagina 42, 43 en 44. Het heeft voor ons doel weinig opgeleverd. Voor mezelf een mooi persoonlijk document en weerzien met collega (Adjudant) Wim Dijkema. Dit uitstapje kon ik goed combineren met www.drenthes-mooiste.nl Zaterdag 80 km mountainbiken en zondag 150 km op de racefiets. Die zaterdag ging met stralend weer geweldig goed, lekker knallen en inhalen. Hoewel kilometers lang ploeteren langs een sloot door het hoge zuigende gras is minder prettig. Dan komt wel het beest in je los, die de ondergrond vervloekt en de strijd aangaat, dan is het ergens weer genieten en kapot gaan tegelijkertijd. Zondag was het bar slecht in Assen en knoopte de koffieman een praatje met mij aan. Ik was pas de tiende die zich had ingeschreven, de opkomst was deprimerend laag. We wenste elkaar succes. Het regenjasje en been en armstukken die ik nog had meegenomen, nadat ik al wou wegrijden van huis bleven de hele tocht aan. Het regende onophoudelijk, een mentale training, puur voor dit doel. Op 50 km had ik het al gehad en verkleumd probeerde ik het warm te krijgen bij de controlepost te Hoogeveen met een bakkie leut. Daar vroeg ik of er een weg rechtstreeks terug is, maar dat was niet echt het geval. Er bleken drie lussen te zijn van 50 en die derde liet ik achterwege. In Zuidlaren een hartelijke ontvangst. En met Wim terug in de tijd (Srebrenica 1995, wij zullen nooit vergeten).
Dan eindelijk breekt de dag aan waarop we met het complete team gaan fietsen. Een rondje Zeeland. Bij Maurice de Keijzer in Spijkenisse maken we kennis met Robert Stallmann die Devin van Hulst vervangt. Robert blijkt een kei van een fietser en een geweldige aanwinst voor het team. Na de groepsfoto gaan we vroeg op pad door de Hoeksewaard. Al rondkijkend en pratend draaien we de kilometers weg. Over bruggen, dammen en stormvloedkeringen die onderdeel zijn van de machtige Deltawerken. Via dorpjes verlaten we Zuid Holland. Met de oversteek over de Volkerakdam komen we in Zeeland. Een frisse bries waait over Goeree Overflakkee. Maurice en Gerard Verbiest trekken stug door. De Grevelingendam suist voorbij en brengt ons op Schouwen Duiveland. Halverwege is er een koffiestop in een knus plaatsje. Binnen vullen we de bidons en buiten wacht de dampende koffie en overheerlijke appelgebak met slagroom. Vervolgens nemen we de Zeelandbrug waar we Noord Beveland aandoen. We fietsen kilometers lang over de indrukwekkende Oosterscheldekering. Tot slot nemen we de Brouwersdam en de Haringvlietdam. Onderweg aanschouwen we de kitsurfers die de golven trotseren en vrolijk afsteken in de Hollandse luchten. De vermoeidheid drukt het tempo en met bijna 200 km op de teller komen we gezamenlijk aan bij huize de Keijzer waar we gulzig aan de maaltijdsoep gaan. En bijna wegdutten. John de Keijzer heeft nog een toetje, dat is terug fietsen naar ons beginpunt Hellevoetsluis. Maar mijn lichaam protesteert, de buik goed gevuld en pap in de benen. Als John aangeeft dat we de 200 zijn gepasseerd lijkt het helemaal genoeg te zijn. En stayer ik achter John door om een record van 226 km bij te schrijven.
Op de mountainbike kom ik tot een record van 150 km. Trots op de fiets in Rondje IJsland tenue, met leuke ontmoetingen, onverwachte plekken. Elke ronde is een kleine reis. Het veerpontje Haersterveer waar je even terug bent in de tijd en voor 60 eurocent je naar de overkant getrokken wordt. De weg vragen in Hasselt aan een hardloper (logisch toch) die dichterbij Henk Smalbrugge blijkt te zijn. Het uitstapje naar Manon Westenbroek in Dronten, met prachtige doorsteek van het Geldersch Landschap. Maar tevens de kilometerslange oersaaie kaarsrechte polderwegen.
U kunt ons de hele maand augustus nog steunen. Gaan Marcel & Gemma Machielsen de uitdaging aan en verslaan ze op de valreep Boudewijn & Hanneke? 15 augustus stappen we in het vliegtuig richting Keflavik www.icelandair.nl om bij aankomst meteen een stukje in te fietsen.
Blijf ons volgen: www.rondje-ijsland.nl of http://twitter.com/#!/rondjeijsland
Woensdagmorgen 10 augustus luisteren naar Radio Oost! www.rtvoost.nl/radio/live.aspx
